Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

Μαλλιά κουβάρια!!!


Ντιν νταν ντον!!!
Θέλω να γράψω κάτι βαθύ, κάτι φιλοσοφικό… το μυαλό μου όμως είναι τελείως σαν «πουρές» αυτή την στιγμή κι έτσι γράφω κι εγώ δεν ξέρω τι…
Ας πούμε λοιπόν, πως ακολουθώ την ‘αυτόματη γραφή’, την γραφή που τόσο ύμνησαν κάποτε ο Μπρετόν και οι σουρεαλιστές και γράφω ό,τι μου κατέβει στο μυαλό, δίχως σχέδιο και δίχως ειρμό, αφήνοντας το υποσυνείδητο να βγάλει όλα τ’άπλυτα στη φορά…
Μα μάλλον σήμερα δεν έχει και πολλά άπλυτα, μπορεί να έκανε εχθές μπουγάδα γιατί υπάρχει ένα απόλυτο κενό… μία απόλυτη άρνηση να κάνω το οτιδήποτε… κάθομαι στη δουλειά και χαζεύω την οθόνη… έχω κι ένα ελαφρό σφίξιμο στο στέρνο κι έναν πόνον στην ωμοπλάτη αλλά αυτά δεν με ενοχλούν… με ενοχλεί το γεγονός ότι χασμουριέμαι συνέχεια, κοινώς ότι νυστάζω, κοινώς ότι ο εγκέφαλος μου δεν έχει το απαραίτητο οξυγόνο τούτη την στιγμή…

Και μια ερώτηση κρίσεως… Σας έχει τύχει ποτέ να ξεκινήσετε κάτι από απόλαυση, πραγματική ευχαρίστηση για χαλάρωση και στη συνέχεια να μετατραπεί σε ψυχαναγκασμό και ‘προσωπική φυλακή’;;;
Παραδειγματάκι για να δείτε τι εννοώ:
Ας πούμε είστε πολύ πιεσμένοι στη δουλειά, στο σπίτι ή δεν ξέρω κι εγώ που αλλού… Ξεκινάτε το πλέξιμο για χαλάρωση… και σας αρέσει πολύ… και χαλαρώνετε ειλικρινά πολύ… πιάνετε τις βελόνες και όλα τα προβλήματα του κόσμου εξαφανίζονται… ζείτε στον δικό σας λατρεμένο κόσμο… κι έτσι φτιάχνετε τα πρώτα σας σκουφάκια, πουλοβεράκια, φορεματάκια και τα πάντα σε «-άκια». Επειδή κανείς δεν σας το ’χε ότι μπορείτε να γίνετε τόσο δημιουργική, παθαίνουν την ‘πλάκα’ τους… Και ξεκινάνε… «Έλα ρε! Τι υπέροχο πουλόβερ! Πού το σκέφτηκες!» κι εσύ αρχίζεις και φουσκώνεις σαν γαλοπούλα… κι ύστερα έρχεται και το μεγαλύτερο μαγαζί πλεκτών και σου λέει «Baby, λατρεύω τα σχέδια σου… Θέλω να συνεργαστούμε… φέρνε μου πλεκτά να τα πουλάω με τ’όνομα σου… θα σε κάνω το best πλεκτό in town… και φουσκώνεις ακόμα περισσότερο… λες «τι ωραία! Θα κάνω αυτό που μ’αρέσει και θα βγάζω και φράγκα…» και ξεκινάς… και δώστου τα πουλόβερ… και δώστου τα σκουφιά… και δώστου τα καινούρια σχέδια γιατί η αγορά είναι αδηφάγα και βαριέται γρήγορα…
Και ξυπνάς μια μέρα και βλέπεις τις βελόνες του πλεξίματος και θέλεις να τις αρπάξεις και να τις σπάσεις και να μην τις ξαναδείς ποτέ μπροστά σου…

Αλήθεια, σας έχει συμβεί;;;

Υ.Γ. Δεν έχω ιδέα από πλέξιμο!!!

9 σχόλια:

  1. Ναι, μου έχει τύχει και μάλιστα με το blog! Που το ξεκίνησα με μεράκι και αγάπη και ένιωσα κάποιες στιγμές να με πνίγει η "εμμονή" (;) στο λαιμό! Αλλά το ξεπέρασα στην πορεία! Καλημερούδια και φιλιά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέτρα κι εγώ πήγα να την πατήσω με το blog αλλά ευτυχώς μετά κουλάρισα και τώρα μπαίνω μόνο όταν πραγματικά γουστάρω!

      Διαγραφή
  2. και εγώ μόνο με το μπλογκ το έπαθα σαν την Πέτρα αλλά μου φυγε μετα....τα υπόλοιπα δεν έχω θέμα τα παρατάω νωρίς , είσαι επικίνδυνη με τις βελόνες νίντζα ..... χαχα καλημέρα τα έχεις γραψεις πολύ διασκεδαστικά σήμερα ντιν ντον

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νικόλα που μ'έπιασες πως ήθελα να γράψω για βελόνες νίντζα;;;; Είπα όμως να μην βγάλω τα δολοφονικά μου ένστικτα στη φόρα!

      Διαγραφή
  3. Καλώς την...
    Βασικά, θέλεις ξεκούραση!
    Μάλλον έχεις βαλθεί να κάνεις αγώνα δρόμου με το Σοφάκι;
    Όταν δίνεται κανείς ψυχή και σώμα σε οτιδήποτε του δίνει ευχαρίστηση, συνήθως υπερβάλει και μη μπορώντας να κρατήσει το μέτρο, το πληρώνει και σωματικά και προπαντώς ψυχικά...
    Calm down... δεν έγινε και τίποτα, βάλε καλή μουσική, βρες μια καλή φίλη (γι αυτό υπάρχουν οι φίλοι!) και πρήξε την με τα προβλήματα σου, αυτό έκανα και η ίδια σήμερα το πρωί! ;-)

    ΑΦιλάκια πάντα τρυφερά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Α! πόσο καλά είναι τα Γαλλικά σου, γιατί έχω κάτι εξαιρετικό να σου στείλω, μόνο που είναι στα Γαλλικά! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νεραϊδούλα μου ναι, μια ξεκουρασούλα την θέλω, είναι αλήθεια...
      Στείλε μου ό,τι θέλεις στα γαλλικά... Είμαι γαλλοτραφής η άτιμη...

      Διαγραφή
    2. Καλά το κατάλαβα, όπως ίσως ξέρεις είμαι μισο-γαλλίδα από μαμά και τα Γαλλικά είναι η μητρική μου γλώσσα...(τι περίεργο να έχουμε τόσα κοινά!)
      Ετοιμάσου για Γαλλικό καταπέλτη απ' τον J,J Crevecoeur... (όνομα και πράγμα!) με mail bien sur!!!
      ΑΦιλάκιαααααααααααααααααααα! (χιχιχι=σατανικό γελάκι!)

      Διαγραφή
  5. Βασικά χρειάζεσαι λίγη χαλάρωση Σοφία κι αποσυμπίεση...!
    Μου έχει συμβεί κι εμένα με το batik, (σχέδιο ζωγραφικής σε υφάσματα), αρχικά ένοιωθα μια δημιουργική χαρά και ξαφνικά άρχισε να με καταπιέζει και σιγά σιγά το εγκατέλειψα.
    Να έχεις μια όμορφη Πέμπτη και ό,τι νοιώθεις να σε κουράζει, πάρε τον χρόνο σου!
    Τα φιλιά μου!:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή