Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

Θυμωμένη!!!

Παίρνεις αποφάσεις, οπλίζεσαι με θάρρος, λες θα τα καταφέρω, θα γίνω καλύτερη, δεν θα είμαι γκρινιάρα, δεν θα αλλάξω εγώ τους άλλους, θα αλλάξω μόνο τον εαυτό μου και δυστυχώς… για μια ακόμη γαμημένη φορά ανακαλύπτεις πως η τρικλοποδιά βρίσκεται εκεί… και κάθε φορά είναι ακόμα πιο ύπουλη ακόμα πιο βίαιη, σε ρίχνει ακόμα πιο βαθιά…
Τα είπαμε… εχθές ήταν μία πάρα μα πάρα πολύ ωραία μέρα… κι είπα να την μοιραστώ… όχι μόνο μαζί σας αλλά και με τους δικούς μου… που με ‘κατηγορούν’ για την κατάντια μου… και τελικά βλέπεις πως σαμποτάρουν κι επιτιμούν κάθε προσπάθεια σου, συνειδητή κι υποσυνείδητη, για να γίνεις καλά… για τον απλούστατο λόγο… πως κατά βάθος δεν θέλουν να γίνεις καλά… σε προτιμούν να υποφέρεις, να φοβάσαι για να σε ελέγχουν… για να αισθάνονται οι ίδιοι δυνατοί όταν εσύ αισθάνεσαι αδύναμος…
Κορόιδεψαν φυσικά την απόφαση μου για την ομοιοπαθητικό, λέγοντας μου το αμίμητο ότι πιστεύω σε ‘ζαχαρόνερα’, μου κατέβασαν μούτρα επειδή χάρηκα που βρήκα παλιές μου φωτογραφίες όταν εκείνοι δεν υπήρχαν στη ζωή μου, όταν πήγα να τους αγκαλιάσω μου έκαναν εν είδη αστείου «ξου ξου» και δεν με αγκάλιασαν (τι αστείο… πώς γελάσαμε!!!) και μου είπαν πως με έπιασε λογοδιάρροια ενώ άλλες φορές με κατηγορούν γιατί δεν μιλάω…
Οι κεραίες μου πλέον έχουν γίνει πολύ ευαίσθητες και πιάνω όλες αυτές τις ‘τιμωρίες’ στις οποίες υπέκυπτα χρόνια τώρα και είπα στον εαυτό μου «ΑΣΠΙΔΑ» σαν τα παλιά ηλεκτρονικά, πως δεν θα στεναχωρεθώ ούτε θα αυτομαστιγωθώ ούτε θα πέσω στην παγίδα τους…

Ρε γαμώτο όμως… και πάλι δεν έπιασε… ή θα αργήσει πάρα πολύ να πιάσει… το υποσυνείδητο μαθημένο να λειτουργεί τόσα χρόνια λειψά, συνεχίζει το αρρωστημένο παιχνίδι του… είμαι παιγμένη… βέβαια δεν του έκανα το χατίρι, ήρθα στη δουλειά αλλά… φοβερή ζάλη κι αίσθηση λιποθυμίας… πόνος στο στήθος και στην πλάτη… ναυτία… τα κλασικά πλέον ‘σήμερα πεθαίνω, δεν ξέρω αν θ’αντέξω μέχρι αύριο…’


Δεν θέλω όμως να του κάνω το χατίρι… δεν θέλω ρε γαμώτο να μου χαλάσει για μια ακόμη φορά τη χθεσινή μου χαρά… δεν θέλω… πάρτε ρε γαμώτο τη μιζέρια και την γαμημένη κριτική σας και κοιτάξτε τον εαυτό σας… σταματήστε να ζηλεύετε τη χαρά του άλλου… είστε λίγοι μα τόσο λίγοι…

16 σχόλια:

  1. Σοφια μου επικεντρωσου στις χαρες! Ειλικρινα! Επικεντρωσου εκει! Μην αφηνεις τιποτα να σου χαλασει το κεφι!

    φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εκεί ακριβώς θα επικεντρωθώ Κική μου!!! Στις χαρές!!!

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα...ακριβώς αυτό, επειδή είδαν οτι πήρες αποφάσεις να αλλάξεις δε τους άρεσε σε θέλουν όπως ησουν να σε κάνουν οτι θέλουν...οχι όμως μη τους κάνεις το χατήρι γιατί αυτοί αυτό ακριβώς θέλουν και θα τους δώσεις την ικανοποίηση; ΟΧΙ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου αρέσει το ΟΧΙ σου... Δυνατό και αποφασιστικό...
      Θα τα καταφέρω κι εγώ ρε γαμώτο... όσο πάω ν'ανοίξω τα φτερά μου, τόσο εκείνοι με "τσιμπάνε" αλλά πλέον ο κόμπος έφτασε στο χτένι...
      Η ταν ή επι τας!

      Διαγραφή
    2. Θα τα έχεις κι αυτά, πάντα θα σε κυνηγούν για να σε κάνουν κτήμα τους. Θα εφευρίσκοουν πάρα πολλούς τρόπους και τεχνάσματα. Χρησιμοποίησες πάρα πολλές σκληρές λέξεις. Μίλησε για κατάντια; Τι λέξη είναι αυτή; Κατα αρχάς αν έχεις κάποιο πρόβλημα υγείας είναι προτιμότερο να το μοιραστείς για να δεις πόσοι ακόμα άνθρωποι το έχουν. Αν και κάπου πάει το μυαλό μου. Κι εμένα ένα σοβαρό και μέχρι πρότινως άλυτο πρόβλημα υγείας με είχε κρατήσει πολύ μακριά από την εικόνα της τέλειας κόρης που ονειρεύονταν οι γονείς και οι συγγενείς μου. Όταν τελικά η κατάσταση έφτασε στο απροχόρητο και φοβήθηκαν μη με χάσουν εκεί έφαγαν ένα χαστούκι αλλά ο χαρακρήρας τους δεν αλλάζει. Στα εορταστικά τραπέζια η μάνα μου ακόμα μου παίρνει το πιάτο από τα χέρια μου για να μην πάρω κάπιο γραμμάριο παρά πάνω. Μεγάλη ιστορία αν είναι να βοηθηθείς θα είμαι στη διάθεσή σου.

      Διαγραφή
    3. Κοριτσάρα μου, τούτη η εικόνα της τέλειας κόρης και εν γένει του τέλειου καλού κοριτσιού, θέλω να αποτινάξω από πάνω μου γιατί αυτή είναι και η 'ταφόπλακα' μου... άργησα να το καταλάβω... θέλω ν'αλλάξω... οι δυνάμεις που ασκεί το περιβάλλον μου όμως σε κάθε προσπάθεια αλλαγής μου είναι απίστευτες... Και μην φανταστείς αλλαγές φοβερές και τρομερές... ας πούμε επειδή εχθές δεν κλαψούρισα καθόλου και δεν μίλησα καθόλου με τρεμάμενη φωνή όταν μου είπαν να κρύψω τις φωτογραφίες κάπου που δεν ήθελα (δικές μου στο κάτω - κάτω είναι, δικό μου το σπίτι, δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να δώσω λογαριασμό που θα τις βάλω) με είπαν αλαζονική και υπεροπτική... Τι άλλο, θ'ακούσω Θε Μου!!!
      Χριστίνα μου, προφανώς κάποιο πρόβλημα με τα κιλά θα είχες... Χεστους ρε κορίτσι μου κι εσύ... μπας και δούμε άσπρη μέρα...

      Διαγραφή
    4. Ένα ποτ πουρί από διάφορα πραματάκια. Αλλά η βάση είναι ότι ποτέ δεν υπήρξα το ναζιάρικο μαλαγανιάρικο παιδί που έβλεπε τους γονείς του σαν Θεούς. Εκείνοι είχαν πάντα ένα θέμα με τους αριθμούς. Το 17 αντί του 18 στον έλεγχο ήταν αποτυχία, το 60 αντί για το 50 στη ζυγαριά ήταν επίσης αποτυχία και διάφορα άλλα τέτοια κολλήματα.

      Διαγραφή
    5. Αθάνατη ελληνική οικογένεια... ψυχαναγκαστική, καταπιεστική και προβληματική... και στα μάτια των άλλων άψογη...
      μια από τα ίδια...
      το μόνο που τους ενδιέφερε να είμαι επιτυχημένη κι όχι ευτυχισμένη...

      Διαγραφή
  3. Γλυκιά μου Σοφία τα πισωγυρίσματα είναι μέσα στο πρόγραμμα και αυτά όπως και τέτοιες συμπεριφορές....μην πτοείσαι επικεντρώσου στον εαυτό σου και στην προσπάθεια σου όσο μπορείς και άσε πίσω ανθρώπους που δεν βοηθάνε και ψυχοσωματικά....
    ....θα σου ξαναθυμίσω την σκέψη της ψυχοθεραπείας αλλά αυτή τη φορά με άλλο γιατρό θα σου πρότεινα εγώ....
    την καλημέρα μου και εύχομαι πολύ σύντομα να νιώσεις καλύτερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άμυ μου, δυστυχώς τα περίμενα αυτά αλλά όχι και για τόσο μικρές αλλαγές... φαντάσου να τολμήσω και τις μεγάλες...
      Αυτό που χρειάζομαι άμεσα είναι η τόνωση της αυτοπεποίθησης μου... ξεκινώ με ομοιοπαθητική κι αν δω ότι δεν προχωράει, ξαναδοκιμάζω ψυχοθεραπεία...
      Τα φιλιά μου!!!

      Διαγραφή
  4. Τριάντα χρόνια κάνω ομοιοπαθητική η ίδια, ο άνδρας μου και στη συνέχεια τα τρία μας παιδιά, μην ακούς κανένα και μη σηκώνεις μύγα στο σπαθί σου! Αν στέκω πια στα πόδια μου, το οφείλω σε δυο καλούς μου φίλους ΚΑΙ στην ομοιοπαθητική!
    Άκου τη καρδιά σου, αυτή θα σε οδηγήσει, η καρδιά μας (δλδ η αίσθηση πραγμάτων) δεν κάνει ποτέ λάθος, μόνο μην είσαι ανυπόμονη!
    Ένα ταξίδι εκατοντάδων χιλιομέτρων αρχίζει με ένα βήμα (Βούδας) και το έκανες το πρώτο βήμα! Μπράβο σου! :)
    Αυτό το "θυμωμένη", είναι εξαιρετικό, με τον εαυτό μας πρέπει να θυμώνουμε που τόσο καιρό θέλαμε να είμαστε αρεστοί γιατί θέλαμε να μας αγαπούν και κάναμε τα χατίρια όλων...
    ΤΕΛΟΣ Σοφία, ας σε πούμε εγωκεντρική και ότι άλλο γουστάρουν, σκοτίστηκες... σε όποιο αρέσεις,(εμάς εδώ, μάς αρέσεις!) αυτό θα σου δώσει τεράστια ελευθερία!!!
    Αν έχεις χρόνο διάβασε το ποστ μου, "Τι ζητάς;" νομίζω πως θα σε βοηθήσει πρακτικά... όχι άλλο λόγια, πράξεις!
    ΑΦιλιά μόνο καρδιάς και να σε προσέχεις! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νεραϊδούλα μου, πολύ χαίρομαι που μου είπες για την ομοιοπαθητική που κάνεις... γιατί πήγαν να με γειώσουν τελείως...
      Εννοείται πως θα διαβάσω το ποστ σου, τώρα αμέσως!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  5. Εμείς πάντως είμαστε μαζί σου, πάρε δύναμη!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειλικρινά παίρνω δύναμη από εσάς!!! Μου δίνετε το κουράγιο που χρειάζομαι για να συνεχίσω!

      Διαγραφή
  6. Χαίρομαι που νιώθεις θυμωμένη Σοφία! Χαίρομαι που νιώθεις και το εκφράζεις! Το χειρότερο θα ήταν να μην ένιωθες! Μαζί σου και δίπλα σου ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. οταν αισθάνεσαι τσι πήγαινε σε ενα ήσυχο μέρος και τσίριξε οσο πιο δυνατα μπορεις.. να δεις που βοηθαει ! το ιδιο και η ομοιοπαθητικη , στο λεω απο προσωπικη εμπειρία :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή