Ο πιο δύσκολος εχθρός, ο πιο δύσκολος αντίπαλος είναι ο εαυτός μας...
Αυτός είναι που μας βάζει τις πιο άσχημες τρικλοποδιές, που παίζει τα πιο επικίνδυνα παιχνίδια μαζί μας...
Εχθές πάλι έχασα στην παρτίδα που παίξαμε μαζί... Είπα πως δεν θα τον αφήσω να κερδίσει, πως δεν θα φοβηθώ, πως δεν θα πέσω στην παγίδα...
Τελικά όμως έχασα κατά κράτος... Ήταν μία πάρα πολύ δύσκολη μέρα (ίσως από τις πιο δύσκολες της ζωής μου) και τα σωματικά έκαναν απίστευτο πάρτυ... από το πρωί μέχρι το βράδυ...
Σήμερα δεν πήγα στη δουλειά... το είχα ήδη αποφασίσει από εχθές το βράδυ... χρειαζόμουν μία ανάπαυλα...
αν και αυτό αντί να μου δίνει μία αίσθηση ελευθερίας (βρε χαζή πας όποτε θέλεις στη δουλειά) με γεμίζει ενοχές και ποτίζει τις φοβίες μου... 'Δεν πας στη δουλειά όχι γιατί στην πραγματικότητα δεν θέλεις αλλά γιατί φοβάσαι...'
Τέλος πάντων... σήμερα μου έκανα αυτό το χατηράκι... βέβαια για να καλύψω και τις ενοχές μου και για να πείσω (ποιον πάω να κοροϊδέψω άραγε;) και τον εαυτό μου ότι δεν κάθομαι σαν την μουλάρα, κάθισα να τελειώσω στο σπίτι μια άλλη δουλειά που εκκρεμούσε εδώ και καιρό...
Τώρα για τις απίστευτες ενοχές μου... θα μιλήσουμε κάποια άλλη στιγμή...
Την καλημέρα μου!!!
Αυτός είναι που μας βάζει τις πιο άσχημες τρικλοποδιές, που παίζει τα πιο επικίνδυνα παιχνίδια μαζί μας...
Εχθές πάλι έχασα στην παρτίδα που παίξαμε μαζί... Είπα πως δεν θα τον αφήσω να κερδίσει, πως δεν θα φοβηθώ, πως δεν θα πέσω στην παγίδα...
Τελικά όμως έχασα κατά κράτος... Ήταν μία πάρα πολύ δύσκολη μέρα (ίσως από τις πιο δύσκολες της ζωής μου) και τα σωματικά έκαναν απίστευτο πάρτυ... από το πρωί μέχρι το βράδυ...
Σήμερα δεν πήγα στη δουλειά... το είχα ήδη αποφασίσει από εχθές το βράδυ... χρειαζόμουν μία ανάπαυλα...
αν και αυτό αντί να μου δίνει μία αίσθηση ελευθερίας (βρε χαζή πας όποτε θέλεις στη δουλειά) με γεμίζει ενοχές και ποτίζει τις φοβίες μου... 'Δεν πας στη δουλειά όχι γιατί στην πραγματικότητα δεν θέλεις αλλά γιατί φοβάσαι...'
Τέλος πάντων... σήμερα μου έκανα αυτό το χατηράκι... βέβαια για να καλύψω και τις ενοχές μου και για να πείσω (ποιον πάω να κοροϊδέψω άραγε;) και τον εαυτό μου ότι δεν κάθομαι σαν την μουλάρα, κάθισα να τελειώσω στο σπίτι μια άλλη δουλειά που εκκρεμούσε εδώ και καιρό...
Τώρα για τις απίστευτες ενοχές μου... θα μιλήσουμε κάποια άλλη στιγμή...
Την καλημέρα μου!!!
Μια γλυκιά καλημερα απο εμενα την σοφια για σενα το σοφακι!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣοφία μου, αν και καθυστερημένα σου στέλνω την καλησπέρα μου!!!
ΔιαγραφήΠολλά φιλιά!
αχ φιλη μου καλημερα!
ΑπάντησηΔιαγραφήευχομαι να πανε ολα καλα!
και μη φοβασαι!
για να αντιμετωπιστει ο φοβος πρεπει να τον δεις στα ματια.
φιλακια πολλα!
Έχεις δίκιο γλυκιά μου... αλλά η θεωρία απέχει τόσο πολύ από την πράξη...
Διαγραφήέχω αποστηθίσει βιβλία ολόκληρα θεωρίας, πώς τα κάνεις όμως πράξη όταν έρχεται εκείνο το απαίσιο συναίσθημα...
Το παλεύω όμως ακόμα!
Ο χειρότερος εχθρός είναι ο εαυτός μας! Θα συμφωνήσω!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι αυτός ο φόβος μας δημιουργεί όλα τα προβλήματα!
Φιλάκιαα!
Εμείς χτίζουμε και καλλιεργούμε τους φόβους μας...
Διαγραφήσ'εμάς και να τους ξεριζώσουμε!
Πολλά φιλιά!
...πόσο σε καταλαβαίνω..!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή...θα σου γράψω κάτι που θυμήθηκα από Paulo Coelho...
"Αν πιστεύω ότι θα νικήσω,τότε και η νίκη θα πιστεύει σε'μένα.."
Καλό υπόλοιπο στη μέρα σου εύχομαι και πάντα γεμάτη πίστη! :)
Σ'ευχαριστώ πολύ για τις ευχές...
ΔιαγραφήΉδη από το μεσημέρι κι έπειτα, είμαι πολύ καλύτερα...
Είναι αλήθεια πως υπάρχουν στιγμές που χάνω την πίστη μου, αλλά
δεν απελπίζομαι...
ολοι οι φόβοι μάλλον ειναι μέσα στο μυαλό μας..άμα ένοιωθες οτι ειχες ανάγκη να μείνεις σπίτι καλά έκανες..
ΑπάντησηΔιαγραφήαχ να μπορούσα να μην πάω κι εγώ μια μέρα στη δουλειά! Και όχι ! Δεν θα είχα ενοχές!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγώ πάντως δεν τον βλέπω σαν εχθρό. Αν τον δω σαν εχθρό θα μάχομαι άδικα! Και θα χάνω. Σαν φίλο τον βλέπω που πρέπει να τον μάθω και να με μάθει. Και να συμβαδίσουμε. Να μην ξανακάνω τα ίδια λάθη για να με ανταμείψει μετά με λίγη χαρά !
Φιλάκια πολλά! ♥